سفارش تبلیغ
صبا ویژن
این آگهی ارتباطی با نویسنده وبلاگ ندارد!
   

[ و او را گفتند خردمند را براى ما بستاى فرمود : ] خردمند آن بود که هر چیزى را به جاى خود نهد . [ پس او را گفتند نادان را براى ما وصف کن ، گفت : ] وصف کردم . معنى آن این است که نادان آن بود که هر چیز را بدانجا که باید ننهد ، پس گویى ترک وصف ، او را وصف کردن است چه رفتارش مخالف خردمند بودن است . ] [نهج البلاغه]

تازه‌نوشته‌هاآخرین فعالیت‌هامجموعه‌نوشته‌هافرزندانم

[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
اولین نرم افزار من 3 + جمعه 97 اردیبهشت 7 - 6:0 عصر

یک ترم یعنی سه ماه
تقریباً یعنی
سه ماه کلاس کامپیوتر
بدون حتی یک کامپیوتر
تماماً تئوری
چرا؟!
چون دبیرستان شهید عموئیان کامپیوتر نداشت
فقط منطقه
منطقه 4 آموزش و پرورش داشت
یک سالن با ده دوازده رایانه
یک‌بار قرار شد برویم کار عملی
فقط یک‌بار
و من برای این یک‌بار خیلی آماده بودم

روی کاغذ برنامه‌ای نوشتم
یک دایره با چند خط درون آن
برای این‌که تداعی حرکت نماید
چیزی مثلاً توپ
رنگ قهوه‌‌ای
گوشه سمت چپ تصویر
حرکت می‌کرد
به محض اجرای برنامه
در محیط QBasic
تنها زبانی که می‌توانستیم کار عملی خود را با آن انجام دهیم
ردّی از خود بر جای می‌گذاشت
ردی که نامی را می‌نوشت
«مهدی»

و به محض پایان
تانکی پایین صفحه پدیدار می‌شد
نه دقیقاً
چند بیضی و مستطیل
و با زدن کلید Enter
گلوله شلیک می‌کرد
مسیر حرکت گلوله کاملاً یک سهمی بود
مسیر دقیق پرتابه
معادله ریاضی آن را دقیق محاسبه کرده بودم
هنگام برخورد به زمین نیز منفجر می‌شد
دایره‌ای که بزرگ می‌شد و بعد حذف

کجا؟
همه روی کاغذ
امکان تست که نداشتم
دیباگ
فقط روی کاغذ کدهای بیسیک

اتوبوس آمد و رفتیم
تعداد زیاد
هر دو نفر یک رایانه
اجازه خواستم کدها را وارد کنم
تایپ نمی‌دانستم
یک به یک حروف
انگلیسی همه
بغل دستی پس چه کند؟
او هم از این کامپیوتر سهم داشت

[ادامه دارد...]


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: کار 38 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
اولین نرم افزار من 2 + پنج شنبه 97 اردیبهشت 6 - 2:0 عصر

چه بگویم
خواستم مختصر بنویسم
طولانی شد
دست به صفحه‌کلید حرکت است
نمی‌شود متوقّف کرد دیگر

بله نشد
نمی‌شد یعنی
قیمت بالا
کجا می‌شد کامپیوتر تهیه کرد؟
این شد که به مطالعه سپری کردم
درباره‌اش
ما لایدرک کلّه
لایترک جُلّه
کتاب خواندم

دبیرستان بیشتر
کتاب‌های رایانه‌ای را قرض
مطالعه در هر زبانی
یادم هست که فورترن و پاسکال و سی و بیسیک و کوبول را خواندم
از اول تا آخر
کتاب‌هایشان را
داس پنج و حتی اسمبلی
بسیار نزدیک به زبان ماشین
اتوکد و زبان اتولیسپی که در آن اجرا می‌شد
زیاد
اوقات فراغتم کلاً
ولی هنوز پشت دستگاه کامپیوتر ننشسته بودم

نظام جدید آموزشی
دبیرستان
سه واحد کامپیوتر گذاشتند
معلّم نبود
آموزش دادند و راه افتاد
معلّم هندسه سال قبل
معلّم کامپیوتر امسال!

مبانی را به اضافه بیسیک
کتابی که در دبیرستان می‌خواندیم
و معلّم گرامی
هنوز نه مسلّط کاملاً
گاهی در پاسخ می‌ماند
به پرسش‌های دانش‌آموزان کنجکاو
و چه می‌شد؟
حدس بزنید!

یادم هست
دستور INPUT را آموزش داد
یکی پرسید که اگر بعد از دستور نقطه ویرگول بگذاریم چه
به جای ویرگول؟
بنده خدا نمی‌دانست
مثل بارهای قبل
رو به من کرد و گفت: شما بگو!
«مکان‌نما برای گرفتن اطلاعات به خط بعد منتقل نمی‌شود»

آن درس را 20 گرفتم
و معلّم گفت نیازی نیست در کلاس شرکت کنی
ولی من تا آخر ترم کلاس رفتم
خصوصاً آن یک‌باری را که قرار شد دست به کامپیوتر واقعی بزنیم!

خواهم گفت
ماجرای جالبی دارد

[ادامه دارد...]


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: کار 38 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
اولین نرم افزار من 1 + چهارشنبه 97 اردیبهشت 5 - 3:0 عصر

ده سالم بود که شیفته رایانه شدم
آن روزها کامپیوتر می‌گفتند
در تلویزیون دیدم
برنامه‌ای در شبکه دو
مستندی
معرفی مختصری
می‌گفت با کامپیوتر هر کاری می‌شود کرد
به هر دستگاهی قابل اتصال است
و همه چیز زندگی را می‌تواند مدیریت نماید

خواستم
برادرم طرف من بود
دانشجوی فیزیک امیرکبیر
فورترن می‌خواند
زبانی برای برنامه‌نویسی‌های بیشتر مهندسی
خطوط دستور را پانچ می‌کرد
روی کارت‌هایی که از دانشگاه می‌خرید
کارت‌ها را تحویل بخش انفورماتیک دانشگاه می‌داد
دستگاه کارت‌خوان می‌خواند
دستورها اجرا
اگر خطا نداشت
یک پرینت روی کاغذهای بزرگ پهن
چند خط به عنوان نمودار
یا اعدادی به عنوان نتایج
همین
رایانه‌ای به غایت بزرگ

برادرم قیمت گرفت
بالاترین چیزی که می‌شد خرید
بهترین 486 بود
با 90 مگابایت هارد
و حداکثر 4 مگابایت رم
قیمت چند؟
یک میلیون و پانصدهزار تومان
کی؟
سال 1367
زمانی‌که یکی از آشنایان ما
خودروی نیسان پاترول چهار در نو را به همین قیمت فروخت

نمی‌شد خرید
باید فراموش می‌کردم
اما...

[ادامه دارد...]

اولین نرم افزار من 6
اولین نرم افزار من 5
اولین نرم افزار من 4
اولین نرم افزار من 3
اولین نرم افزار من 2
اولین نرم افزار من 1


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: کار 38 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
متن ِ باز + شنبه 97 فروردین 18 - 9:48 عصر

نبودم
شدم
پی‌اچ‌پی‌کار
چرا؟!
ضرورت
گرانی هاست
افزایش قیمت دلار

قبلاً قابل تحمّل بود
مابه‌التفاوت میزبانی وب
میان لینوکس و ویندوز
اما امروز
با افزایش قیمت ارز...

دامین‌ها پایان یافت
سالانه است دیگر
movashah.com
movashah.org
و
movashah.net

دیگر ثبت نکردم
وقتی ir هست
و همان کار را انجام می‌دهد
با قیمتی نازل‌تر
چرا خرید ِ خارجی

هاست هم همین‌طور
سرور لینوکس گرفته‌ام سی هزار تومان
سالانه
برای سه گیگابایت فضا
ویندوز اما سیصد هزار تومان
می‌شود؟!
داریم؟!
بله، خب!
وقتی سیستم عامل آن گران است
ویندوز سرور
هاست آن هم گران می‌شود
و در این شرایط...

من رفتم سراغ متن ِ باز
اگر چه در تمام عمر ِ برنامه‌نویسی‌ام
مایکروسافتی بودم
از دبیرستان که با QBasic آغاز کردم
تا همین اواخر
با دات‌نت

از اول نوشتم
تمام سایت شخصی خود را
در همین ایام عید نوروز
راهنماها را خواندم
دستورات را فرا گرفتم
زبان PHP
سایت خود را بالکل با PHP‌ بازنویسی نمودم
به نحوی که واکنشگرا هم باشد
رسپانسیو
و شد این:
http://movashah.ir

وقتی ابزارهای رایگان هست
پولی چرا؟!
متن‌باز خوب است
Open Source
گریزی از آن نیست
برای کشورهایی که نمی‌خواهند بدهکار امپریالیست‌ها باشند!


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: کار 38 - اقتصاد 115 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
لطف ِ فرزند ِ بیشتر + جمعه 96 اسفند 18 - 5:0 عصر

عجب
این‌طور پس بوده
که قدیمی‌ها «فرزندخواه»
امروزی‌ها «فرزندترس» بار آمده‌اند

این مطلب وقتی به ذهنم آمد
که بچه‌ها دوره‌ام کردند:
سیداحمد: بابا، اجازه بده برم ماشین رو تمیز کنم!
سیده‌مریم: بابا، اجازه می‌دی امروز توپک خرمایی درست کنم؟!



و من اجازه دادم
سیداحمد جاروبرقی کشید ماشین را
مریم توپک خرمایی درست کرد
و سیدمرتضی
او هم شیشه‌های ماشین را
و من
حتی یک قدم از هم جای خود تکان نخوردم
و البته
سبب خوشحالی فرزندانم نیز شدم
با بزرگداشت‌شان
این‌که اجازه دادم کارهای بزرگانه بکنند!

وقتی حال استغنا به سراغم آمد
حس کردم این همان حال قُدمای ماست
مردمان سده‌های پیش
وقتی فرزند عزّت بود
قدرت بود
و عظمت می‌آورد
چرا که «کار» می‌کرد
و عضوی از نیروی کار خانواده به شمار می‌رفت
روزگاری
که فرزند «تولیدکننده» بود
کالا یا خدمات
نه فقط «مصرف‌کننده»



البته که امروزی‌ها باید بهراسند
از داشتن فرزند
هر فرزند به معنای مصرف بیشتر است
برای انسان‌های امروز
آدم‌هایی که تربیت فرزند را فرانگرفته
علمش را ندارند
تجربه‌اش را
و تخصص آن را
ولی فرزند اگر خوب تربیت شود
تولیدکننده می‌شود
و اگر چنین باشد
همه فرزند می‌خواهند
همه بیشتر می‌خواهند
چرا نخواهند؟!

تکثیر نسل و فرزند بیشتر نیاز به شعار ندارد
نیاز به تربیت اجتماعی دارد
هر عاقلی وقتی فرزند را کمک‌کار خود ببیند
قطعاً در تکثیر آن می‌کوشد!


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: عکس 317 - فرزند 485 - کار 38 - آشپزی 85 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
بیکاری + پنج شنبه 96 اسفند 3 - 3:46 عصر

من کشیدم
دادم تا ببُرد
برای بیکاری سیداحمد
تا متوجه شدم

بارها گفته‌ام
به فرزندانم
گفته‌ام که بیکاری خطرناک است
فساد می‌آورد
ذهن را مشغول می‌کند
به موضوعاتی که نباید
که لازم نیست
که آسیب می‌زند
دست را مشغول به خطر
بچه‌هایی که به گاز و برق و آب و تلفن و کبریت دست می‌زنند
و برای خود و دیگران خطر می‌آفرینند
این‌ها از بیکاری‌ست
کودک نباید بیکار باشد
یا باید خود بازی بسازد
یا اگر نتوانست
برایش بسازیم

من این‌طورم
حواسم همیشه هست
اگر یکی از فرزندانم مشغول کاری نباشد
بازی
تماشا
کاردستی
نقاشی
مشق
یا حتی خواب
فوری چون عقابی بر سرش فرود می‌آیم
کاری دستش می‌دهم که مشغول شود
که سرگرم
که یاد بگیرد و بر مهارت‌هایش بیافزاید

دیروز سیداحمد بیکار شده بود
مشق نداشت
حال تلویزیون دیدن هم
تلویزیون هم برنامه خوبی نداشت
فوری چند تکه فوم (یونولیت) برداشتم
و ماژیک
سه نقاشی کشیدم
گفتم این‌ها را ببُر... (با فوم‌بری که خودمان ساخته‌ایم)



مریم و سیدمرتضی هم خوشحال شدند
ظهر که به خانه آمدند
وقتی این بریده‌ها را دیدند
گفتم حالا رنگ‌آمیزی کنید
هنرمندی نمایید
تا ببینیم کدام زیباتر می‌شود

با گواش
سه‌تایی رنگ کردند
و به نقش‌های بی‌روح و بی‌معنای من جان دادند
و به روح خود جلا
هر فعالیت موفقی یک امتیاز محسوب می‌شود
برای روح انسان
بر اعتماد به نفس می‌افزاید
اما بیکاری
بی‌حوصلگی
کسلی
بیماری می‌سازد
فرزندان من همیشه مشغولند
خدا را بر این نعمت‌هایش می‌ستایم و سپاس می‌گزارم!


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: فرزند 485 - کار 38 - هنر 23 - سید احمد 238 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
جاکفشی دیواری + چهارشنبه 96 اسفند 2 - 12:56 عصر

دیوار چیز خوبی‌ست
مفید هم
ولی معمولاً کار زیادی از آن کشیده نمی‌شود
در فرهنگ امروز ما
بیشتر برای تزئین
اما در گذشته...



خانه‌های قدیمی پر از طاقچه بودند
چراغ‌های نفتی روی آن‌ها
کتاب‌ها
آینه و شمعدان
هر چیزی را می‌شد روی طاقچه‌های خانه گذاشت
از دیوار بیشتر استفاده می‌شد در گذشته

کفش‌ها جلوی در
مزاحمت همیشگی
برای همه
همه‌جا
چه آپارتمان و چه ویلایی
جاکفشی‌ها هم خودشان منشأ دردسر
فضایی می‌گیرند از زمین
مانع جاروکشیدن و شستشو

قبلاً درباره استفاده از دیوار نوشته بودم
این‌جا
جایی که جاابزاری‌مان را ساختیم
امروز اما
طرحی که ماه‌ها روی کاغذ آورده بودم
و مواد اولیه‌اش را از بازار خریده
بالاخره فرصت شد
اجرا کردم
همراه با سیداحمد
رفتیم و نصب کردیم
جاکفشی دیواری جدیدمان را



چهار نفر هستیم
هر کدام یک دمپایی و یک کفش جا داریم
روی زمین هم خالی
جارو و شستشو هم راحت
باز هم استفاده‌ای مناسب از دیوار
در دوران گذار
تا زمانی که دوباره بنّاها طاقچه‌های قدیمی را به ما بازگردانند
به خانه‌های امروزیمان
فرهنگی که از ما ربوده شده است
در این تهاجم بی‌امان!


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: کار 38 - فرهنگ 83 - خیاطی 10 - هنر 23 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
جاشارژری + یکشنبه 96 دی 17 - 12:5 عصر

زیاد شده
در هر خانه‌ای فراوان
جا ندارند هم
معمولاً ولو
روی میز
عسلی
اوپن آشپزخانه
گاهی هم پیوسته متصل به پریز
به عنوان بدترین گزینه
می‌گویند برق را می‌دزدند شارژرها
وقتی بیهوده متصل باشند

به فکر افتادیم جا برایشان بسازیم
آویزان بهتر
اول چیزی به دیوار متصل کردیم
برای این‌که خراب نشود
گچ‌ها نریزد و رنگ و رویش نرود

طناب
بندهای نخی
از آن‌هایی که معمولاً دور کلاه کاپشن می‌کنند
با منگوله‌هایش
و چفت‌های فنری
ارزان
من و سیداحمد رفتیم بازار قم خریدیم
سه راه بازار
پشت مسجد امام حسن عسگری (ع)

نمی‌دانست چطور خواهد شد
وقتی به هم بستم
به دیوار که آویزان شد...



به شگفتی واداشت‌شان! :)

شارژرها و سیم‌های ما دیگر جا دارند
آویزان می‌شوند
هر کدام به تنهایی یک بند مستقل دارند
می‌توان با بندش از جا برداشت
یا دوباره گذاشت
گیره‌های فنری راحت شارژر را در بر می‌گیرند
ولی در کنار همه این فناوری‌ها
بچه‌های من
فرزندانم
آن‌ها هم چیزهایی یاد گرفتند
علاوه بر دانشی درباره با طناب و گره و اتصالات
بیشتر از آن
یاد گرفتند که «می‌شود»
که «می‌توانیم»
خودمان خیلی از نیازهایمان را تولید کنیم
در خانه خودمان
بی‌نیاز از کشورهای خارجی
مستقل باشیم

نرویم ابزارهای آماده بیگانگان را بخریم
ابزار بسازیم!


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: فرزند 485 - کار 38 - اقتصاد 115 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
حُسن ِ استفاده + شنبه 96 مرداد 7 - 6:11 عصر

کودکان کار را دوست دارند
شاید چون حس بزرگ بودن دارد
یا شاید
این‌که تجربه می‌کنند
و زندگی را فرا می‌گیرند
برای ورود به جامعه
در آینده‌ای نزدیک

بحث شستن ماشین که می‌شود
همه‌شان مشتاق کمک‌اند
با جان و دل
دوست دارند پیس‌پیس شیشه‌شور را درآورند
دست بگیرند و با دستمال پاک کنند
همه شیشه‌ها را
بدون توقع



تمیز کردن داشبورد
صفحه‌ای پر
از دگمه‌هایی
که هنوز نمی‌دانند چه می‌کند
و همین شاید جذّاب‌تر می‌نماید
این‌که به بهانه تمیز کردن خودرو
می‌توانند به تمام این دگمه‌ها دست بزنند
کنجکاوی‌ست شاید

دیروز اما
با خود فکر می‌کردم این بد است
از طرف من
این‌که سوء استفاده باشد
برای راحتی خودم
از آن‌ها کار بکشم
اگر چه خودشان خوب بدانند
این شد که وقتی مشغول بازی بودند
مشغول نمایش یعنی...



مریم سناریویی نوشته
ماسک‌هایی ساخته
داده دیالوگ‌ها را حفظ کنند
چون نتوانسته‌اند
قرار شده از رو بخوانند
مشغول نمایش
یواش رفتم و به شستن پرداختم
عصر جمعه‌ای



دقایقی نگذشته...
چه زود با خبر شدند
ریختند در پارکینگ و با ناراحتی:
چرا به ما نگفتی می‌خوای ماشین رو بشوری؟! :(

سیدمرتضی دستمال به دست با شیشه‌شور
سیداحمد هم تندی رفت و جاروبرقی را آورد
واقعاً کار زیادی نکردم
بیشتر خودشان
یکی جارو کرد داخل را
دیگری شیشه‌ها را تماماً
از داخل و خارج
هر جا هم که نیاز باشد می‌روند روی ماشین
تا دستشان برسد :)
من بیشتر تماشاچی
تمیز کردند
فقط شستن بدنه به من رسید
باقی با خودشان
دم آخری هم
دستمال به دست دنبال لکه‌های روی بدنه
هی گفتم: بس است، تمیز شد دیگر!
پاسخ می‌دادند:
نه! این‌جا یک لکه هست باید پاک شود!
ماشین را برق انداختند
انگار که از کارخانه خارج شده تازه!

یاد گذشته افتادم
زمانی که داشتن فرزند ِ زیاد ارزش بود
زمانی که مردم زیاد زاد و ولد می‌کردند
و به زیادی اولاد خود فخر می‌فروختند

گویا درک‌شان می‌کردم
نسل‌های قدیم را
قبل از این‌که فرزندان را فرهنگ ظالمانه امروزمان بیکار و بیعار نماید
زمانی‌که کودکان را از لذّت کار کردن محروم نمی‌ساختند
و به آنان اطمینان و اعتماد نموده
کارهای بزرگ دستشان می‌دادند
و بچه‌ها این‌طور «بزرگ» می‌شدند
و مردان و زنانی قدرتمند

گذشته‌ای که امروز فاقد آنیم
در جامعه‌مان
جوانانی داریم که از کار بیزار
چون دوران لذّت کار را از آن‌ها سلب کردند
پدران و مادرانی
که خیال می‌کردند
فقط خیال
که اگر فرزندشان کار نکند بهتر درس می‌خواند
و آینده موفق‌تری به دست می‌آوَرَد

من اشتباه می‌کردم
از این‌که حس می‌کردم از کار دادن به کودکانم
دارم از تمایلات‌شان سوءاستفاده می‌کنم
به غرض این‌که از کار خود بکاهم
خیر
این اصلاً حُسن استفاده است
این‌که کارهای بزرگ را به آن‌ها بدهم
این‌که فرصت تجربه کردن را
اشتباه کردن را
یاد گرفتن را

دیروز صبح صبحانه را مهمان مریم بودیم
همه‌مان
وقتی آرد برنج را خودش با شیر مخلوط کرد
روی گاز گذاشت
و برای هر چهارتایمان فرنی پخت
و اصرار داشت
اصرار و اصرار
که من اصلاً در کارش دخالت نکنم
نکردم و توانست
کودکی ده ساله
کودکی که امروز می‌تواند آشپزی کند
آماده برای آینده

پس چرا جامعه
هنوز اصرار دارد کودکان را از کار در محیط خانه محروم سازد
با یک بهانه عجیب:
«تو همون درستو دُرُست بخونی هنر کردی، نمی‌خواد کار کنی!»
پس کار و زندگی را چه زمانی باید فرا بگیرد؟!


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: عکس 317 - فرزند 485 - کار 38 - سیده مریم 254 - سید احمد 238 - سید مرتضی 232 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
جوجه تابستانی + یکشنبه 96 تیر 25 - 12:45 عصر

بهار دیدند
در سه‌شنبه‌بازار
و خواستند
از آن جوجه‌های رنگی یک روزه
توجیه‌ام را پذیرفتند وقتی گفتم:
الآن مدرسه می‌روید، تابستان بخریم که بتوانید نگهداری کنید!



تابستان که شد یادشان آمد
این بار توجیه‌ام این بود:
قفس نداریم، گربه می‌خورد، قفس بسازیم بعد بخریم!
باز هم پذیرفتند اما
اصرار کردند که زود قفس را بساز!
این شد که ساختم
و رنگ کردند
و لانه آماده شد
برای جوجه‌هایی که قرار بود بیایند!



حالا با این قفس
مگر می‌شد توجیه دیگری جور کرد؟!
سه‌شنبه‌بازار اما دیگر نداشت
پرسیدم و گفتند:
فقط عیدها جوجه رنگی می‌آورند!
آدرس گرفتم و میدان مطهری گفتند همیشه هست

رفتیم و خریدیم
رنگی نبود
فقط محلّی داشتند
یک روزه بود
اما نه زرد رنگ!



با ریزکردن مقوا لانه برایشان ساختند
و اکنون
هر کدام از ما یک جوجه برای خودمان داریم
و چقدر دارند کیف می‌کنند
بچه‌ها از بازی با این مخلوقات زیبای خدا :)

اگر چه این‌هایی که ما خریدیم کبوتر نیستند
ولی شاید ذکر این حدیث خالی از فایده نباشد:

[صحیح، مسند] عَلِیُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ أَبِی حَمَّادٍ وَ الْحُسَیْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِیعاً عَنِ الْوَشَّاءِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَائِذٍ عَنْ أَبِی خَدِیجَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَیْسَ مِنْ بَیْتٍ فِیهِ حَمَامٌ إِلَّا لَمْ یُصِبْ أَهْلَ ذَلِکَ الْبَیْتِ آفَةٌ مِنَ الْجِنِّ إِنَّ سُفَهَاءَ الْجِنِّ یَعْبَثُونَ فِی الْبَیْتِ فَیَعْبَثُونَ بِالْحَمَامِ وَ یَتْرُکُونَ الْإِنْسَان.(کافی، ج6، ص546)
امام صادق (ع): خانه‏‌اى نیست که کبوتری در آن باشد، جز اینکه آفت جن به اهل آن خانه نرسد. همانا پریان بی‌خردی که در آن خانه بازى می‌کنند، سرگرم بازی با آن کبوتر شده، آدمى را وامی‌نهند.


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: عکس 317 - جوجه 8 - کار 38 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

<      1   2   3   4      >

پنج شنبه 100 آذر 11

امروز:  بازدید

دیروز:  بازدید

کل:  بازدید

برچسب‌های نوشته‌ها
فرزند عکس مباحثه سیده مریم سید احمد سید مرتضی اقتصاد آقامنیر آشپزی فرهنگ فلسفه خانواده کار مدرسه سفر آموزش سند هنر بازی روحانیت فاصله طبقاتی فیلم خواص دشمن انشا خیاطی خودم جوجه کتاب نهج‌البلاغه تاریخ ورزش فارسی طلاق
آشنایی
کار - شاید سخن حق
السلام علیک
یا أباعبدالله
سید مهدی موشَّح
آینده را بسیار روشن می‌بینم. شور انقلابی عجیبی در جوانان این دوران احساس می‌کنم. دیدگاه‌های انتقادی نسل سوم را سازگار با تعالی مورد انتظار اسلام تصوّر می‌نمایم. به حضور خود در این عصر افتخار کرده و از این بابت به تمام گذشتگان خود فخر می‌فروشم!
فهرست

[خـانه]

 RSS     Atom 

[پیام‌رسان]

[شناسـنامه]

[سایت شخصی]

[نشانی الکترونیکی]

 

شناسنامه
نام: سید مهدی موشَّح
نام مستعار: موسوی
جنسیت: مرد
استان محل سکونت: قم
زبان: فارسی
سن: 41
تاریخ تولد: 14 بهمن 1358
تاریخ عضویت: 20/5/1383
وضعیت تاهل: طلاق
شغل: خانه‌دار
تحصیلات: کارشناسی ارشد
وزن: 120
قد: 182
آرشیو
بیشترین نظرات
بیشترین دانلود
طراح قالب
خودم
آری! طراح این قالب خودم هستم... زمانی که گرافیک و Html و جاوااسکریپت‌های پارسی‌بلاگ را می‌نوشتم، این قالب را طراحی کردم و پیش‌فرض تمام وبلاگ‌های پارسی‌بلاگ قرار دادم.
البته استفاده از تصویر سرستون‌های تخته‌جمشید و نمایی از مسجد امام اصفهان و مجسمه فردوسی در لوگو به سفارش مدیر بود.

در سال 1383

تعداد بازدید

Xکارت بازی ماشین پویا Xکارت بازی ماشین پویا