سفارش تبلیغ
صبا ویژن
این آگهی ارتباطی با نویسنده وبلاگ ندارد!
   

[ و چون دهقانان انبار هنگام رفتن امام به شام او را دیدند ، براى وى پیاده شدند و پیشاپیش دویدند . فرمود : ] این چه کار بود که کردید ؟ [ گفتند : عادتى است که داریم و بدان امیران خود را بزرگ مى‏شماریم . فرمود : ] به خدا که امیران شما از این کار سودى نبردند ، و شما در دنیایتان خود را بدان به رنج مى‏افکنید و در آخرتتان بدبخت مى‏گردید . و چه زیانبار است رنجى که کیفر در پى آن است ، و چه سودمند است آسایشى که با آن از آتش امان است . [نهج البلاغه]

تازه‌نوشته‌هاآخرین فعالیت‌هامجموعه‌نوشته‌هافرزندانم

[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
چرا تعدّد زوجات نه 7 + پنج شنبه 95 آبان 13 - 7:0 صبح

ما انسان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها وقتی سنی ازمان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذرد
وقتی عائله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شویم
دیگر نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانیم هر دانشی را به سادگی کسب نماییم
اصلاً بعضی کارها دیگر از ما نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آید
برویم مثلاً کلاس برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نویسی کامپیوتر
یا فلان رشته فنی و حرفه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای
یا خیلی از کارهایی که دیگر مجالی برای آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها نداریم
و چه بسا ذهن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان دیگر یاری نکند

در مورد مسائل خانوادگی
بنده شخصاً معتقدم
هیچ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کس بهتر از خود شخص، فضا را نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شناسد
طرف مقابل را نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شناسد
وضعیت درگیری را هیچ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کسی بهتر از طرفین دعوا نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فهمند
دیگران هر چه بگویند استنتاج از گفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاست
اما کسی که داخل مشکلات است
عمق فاجعه را درک می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند

من اما تنها تلاش کردم با گفتن یک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سری کلیات
در ایمیل قبلی
با طرح مسائلی کلیشه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای
از ورود به مصداق و موضوع‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شناسی آن عبور کنم
تا در کاری که نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانم
و جهل به آن دارم
وارد نشده باشم

من فقط یک توصیه دارم
یک وعظ بیشتر ندارم
خیال نکنیم این مشکل تمام شد، مشکلات بعدی آسان است
زندگی سراسر مشکل است
زیرا سراسر امتحان است
و هیچ عاقلی امتحان دبیرستان را از بچه پنج ابتدایی نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد
زیرا قطعاً قبول نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود
امتحان اول دبستان را نیز از او نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرند
زیرا حتماً قبول می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود
امتحان پنج ابتدایی را در حدّ پنج ابتدایی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرند
و امتحان دبیرستانی را در حدّ دبیرستان

این است که همه در «آستانه» هستند
همه ما در «آستانه» امتحان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهیم
در آستانه طاقت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان
اگر امتحان دیگران را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بینید که آسان است
برای شماست
برای خودشان در «آستانه طاقت و بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طاقتی»شان است
همان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طور که برای شما هست
همان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طور که برای من هست
همان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طور که رهبری و مراجع
در آستانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بالاتر امتحان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند و رنج می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کشند

ما همیشه درگیر «هزینه/فرصت» هستیم
و از دیگران فقط می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانیم اطلاعات بگیریم
دیگران فقط بانک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اطلاعاتی از تجربه و دانش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند
تازه اگر باشند
ولی در نهایت
ما خودمان تصمیم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم
تصمیم خود را به دیگران واننهیم

اگر تصمیمی را گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم
ناگزیریم پای تعهد خود بایستیم
ازدواج یک تعهد است
دعوا بیماری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست
بیماری را باید درمان کرد
اگر لاعلاج هم باشد
یا صبر باید و یا طلاق
تصمیم با فرد مکلف است
او که تکلیف دارد تا «تصمیم» بگیرد.

اما در رابطه با گذشته
ما همیشه درگیر گذشته خود هستیم
رفتارهای ما از ما جدا نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند
اشتباهات ما
همیشه همراه ما هستند

البته خداوند یاری می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند
و گاهی فراموشی را بر مردم هدیه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند
تا گذشته یکدیگر را از خاطر ببرند
ولی طبیعی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست که بعضی انتخاب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ما
بعضی آینده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را از ما می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد
ما همیشه درگیر «هزینه/فرصت» هستیم
هر تصمیمی که بگیریم
چیزهایی را از ما می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد
اگر چه چیزهایی را هم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد
امروز ِ ما نتیجه تصمیمات دیروز ماست
و آینده ما،
نتیجه تصمیمات امروز ما به اضافه تصمیمات دیروز ما
آینده را امروز نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازیم
بخشی از آینده را قبلاً ساخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم
آینده معلول هر دوست
هم کارهای امروز
و هم کارهای دیروز

اما از رحمت خداوند که نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود ناامید شد
خداوند به ما کمک می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند
و اگر ما با خودمان کنار آمدیم
بر نفس که غلبه کردیم
محبت ما را در قلب دیگران می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اندازد
بخشی از خواصّ بودن به امداد الهی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست
که عوامّ را به سوی فرد خاصی سوق دهد
بخشی هم به اراده ما
به قول آقای خوشوقت (ره)
همه مشکلات ما از ضعف ایمان است
ایمان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان زیاد شود
چالش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان رفع می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود
درگیری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بیرون ما
از تردیدهایی که درون ماست سرچشمه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرد
ما با خودمان حساب و کتاب روشنی نداریم
و معلوم نیست چندچندیم
این است که جامعه نیز با ما به تعارض می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خورد

این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها همه حدیث نفس بود
حالات درونی خود را بیان کردم
آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چه از خود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بینم
فقط برای این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که ایمیل شما را بدون پاسخ نگذارم
و گرنه از حرف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های پراکنده حقیر
آبی جوش نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آید.

إن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شاءالله خداوند من حیث لایحتسب به شما یاری رساند
و از بهترین مصبّ
مصائب شما را برطرف کند


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
چرا تعدّد زوجات نه 6 + سه شنبه 95 آبان 11 - 10:0 صبح

جهت ؟ منظورتان را درک کردم ولی تجزیه تحلیلش بسیار دقیق و البته سخت بود.
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ دریافت : برای خاص بودن باید از رفتارهایی که یک خاص را در زمانه خود به عام‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ شبیه میکند ولو خودش به ذاته خاص است پرهیز شود. مثلا داشتم دو همسر یکی از آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ موارد است ؟؟/
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ سوال ؟؟؟ اگر دو طلاق در کارنامه زندگی من ثبت شود مرا برای همیشه از خاص‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بودن خارج نمیکند؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ آیا پیشینه به ظاهر بد داشتن افراد را در جلگه عوام قرار نمیدهد ؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ با توجه به تجربه ای که شما داشتید و دقتی که دارید آیا با سابقه طلاق و‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ زندگی با یک دختر کوچک بدون مادر میتواند زمینه خاص بودن را از بین ببرد ؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ نکته : در صورت جدایی همسر دوم زمینه ای برای ادامه زندگی اول باقی نمی ماند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ از جمله مشکلاتی که ایشان مرتب در تمکین و حتی رسیدگی های ساده ایجاد میکند و‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ البته نزاع های اخیر که زمینه کدورت بسیاری را ایجاد کرده است .


بخش سخت پرسش شما همین است
تطبیق به مصداق
انطباق حکم بر موضوع
همان که سعی در فرار از آن داشته و دارم!

«کلّی» سخن گفتن آسان است
حکم کلیات معمولاً روشن
این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که باید الف ب باشد
اما وقتی در تعارض با جیم بودن ب قرار بگیرد
اگر مجبور باشیم بین الف و جیم یکی را برگزینیم
و ب ذاتاً ابا داشته باشد که هم الف باشد و جیم
و ما خود ِ ب باشیم
دیگر سخت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود انتخاب
اختیار همینش پیچیده است
و دار امتحان بودن دنیا هم همین است
همین گزینش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها
بین الف و جیم
بین جیم و دال
بین تمام انتخاب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانیم داشته باشیم

اگر تصور کنیم یک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌روزی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رسد
که از شرّ این انتخاب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های دشوار خلاصی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یابیم
زهی خیال باطل
خدا ما را در دنیا قرار داده است اصلاً برای همین
که این توانایی را بسنجد
و به بهترین انتخاب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها منزلت بدهد
و به انتخاب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بد ما را عقاب نماید

باز هم دارم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پیچانم
خودم هم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانم
عمدی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست
می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهم از پاسخ دادن به پرسش شما طفره بروم
چرا؟!
زیرا پاسخ را نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانم
زیرا دانستن پاسخ مقدماتی دارد
ملزوماتی
که در اختیارم نیست
نخست که تجربه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد
دیگر این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که دانش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد
و سوم
علاوه بر همه این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها
حجم زیادی اطلاعات می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد
آن حجم اطلاعاتی را که مشاور دریافت کرد
تا توانست پیشنهاد خود را تنظیم کند
من که این حجم را ندارم
مقدور هم نیست

برای رسیدن به یک تصمیم صحیح
یا بهترین تصمیم
باید همه حرف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را شنید
باید زوایای پنهان را پیدا کرد
باید دلیل حوادث را حدس زد
و با پرسش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی به یقین مبدّل ساخت
تازه همه این اطلاعات نیز متوقف بر دانش تحلیل آن است
باید جهت فرد را دید
باید موضوعاتی که در نظر دارد
باید علائق و سلائق را سنجید
و مهم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر از همه
استعدادها را

[ادامه دارد]


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
چرا تعدّد زوجات نه 5 + یکشنبه 95 آبان 9 - 8:0 صبح

مردم دین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شان را از کسی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرند که خاص باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بهترین باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بین خودشان
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هر چه بد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانند در او نیابند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و هر چه خوب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بینند، او را معدن آن یابند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود از خواصّ
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و مردم او را اسوه قرار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌حالا جهت ما کدام است؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر جهت را این بگیریم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیلی تغییرات را باید در زندگی لحاظ کنیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در معاش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که ما هم برویم شهربازی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سنگین، برای لحظاتی تفریح فرزندان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که لباس ما بدون وصله باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود؟!
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌وقتی که مردم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان لباس با وصله پوشیده باشند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یا خودروی زیر پای‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان سر از بقیه
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌غرض این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که من این پاسخ را برای خود یافتم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که بزرگان ما از خیلی رفتارها حذر کردند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواستند تا خاصّ باشند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تا مردم را به فروتنی کشانند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در برابر اوج تواضع و پرهیزگاری خود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌از مکروهات دوری کردند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و از هر خلاف عرفی که واجب نبود خود را باز داشتند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که مردم آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را بپذیرند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تا مردم اصلاح شوند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تا مردم دین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شان را از آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها بگیرند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌به نظر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رسد هر کسی که در این امت به مرجعیت رسید
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چهار ویژگی عمده داشت
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سه ویژگی در او برجسته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر بود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تقوای بالایی داشت
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌علم و دانایی فراوان
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مردم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دار بود و با مردم زندگی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کرد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مانند آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها راه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رفت
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌با آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها نشست و برخواست داشت
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در خانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش روضه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گرفت
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مردم را به خانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش راه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌داد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زندگی شیخ علی صفایی را بخوانید
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌عجیب است از این آمیختگی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش با مردم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مراجع هم معمولاً این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طورند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌حداقل در ابتدای رسیدن به این موقعیت
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بسیار با مردم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌البته امروز این ویژگی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها به چهار رسیده
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مرجع باید بصیرت سیاسی و اجتماعی هم داشته باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در هر صورت یک چیز مسلّم است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برای برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ریزی، ما باید توجه به جهت حرکت خود داشته باشیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و مقاطع حرکت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان در این جهت
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود به سمت رشت حرکت کنیم و از قزوین رد نشویم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ما اگر بخواهیم روحانی شویم باید از خواص باشیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برای از خواص اهل حق بودن
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌باید که رفتار خود را معتبر و موجّه نماییم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هر رفتار غیر موجهی ما را به جای قزوین به ساوه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و بعید می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانم از آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جا بتوان به رشت رفت!
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شرمنده از بابت زیاده عرضی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌صفحه کلید لپ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تاپم هرز است که بسیار حرف می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نویسد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این را به حساب هرزگی انگشتانم نگذارید
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر پا از گلیم خویش فراتر نهادم و سَروری را به کیش خویش پنداشتم.
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یاعلی مدد

[ادامه دارد]‌‌‌‌‌‌‌


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
چرا تعدّد زوجات نه 4 + جمعه 95 آبان 7 - 9:0 صبح

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ما طلبه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شویم که مردم را هدایت کنیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اصلاً اگر بحث هدایت نباشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که طلبه شدن نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یک گوشه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نشستیم و کتاب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اسلامی و مذهبی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواندیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌محضر چند تن از علما هم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رفتیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گلیم خودمان را که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانستم از آب بکشیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ولی ما به گلیم دیگران هم طمع کردیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گفتیم حالا که فعل کشیدن مطلوبیت دارد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ما گلیم همه را بکشیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌همه نشد، هر چقدر که توانستیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تا مقرّب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر شویم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و از جام بلا بیشتر سر بکشیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طلبه آمده است تا از خواصّ باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طبق نظریه عوام و خواصّ
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طلبه اگر از عوام باشد که طلبه نیست
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آخوند نیست یعنی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌روحانی نیست
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یک آدم عادی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چه فرقی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند دکان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دار باشی یا طلبه
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر قرار نیست هادی باشی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هادی یعنی کسی که هدایت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هدایت از مقولات متضایف است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر مستهدی نباشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر کسی نخواهد هدایت شود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هدایتی صورت نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیرد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هدایت، طرف دارد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طرفی که بپذیرد این هدایت را
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و گرنه امام اول شیعیان هم باشی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دستت را هم حتی اگر خود پیامبر خدا (ص) در غدیر بالا برده باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مشتری نداشته باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نشین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اعصار و زمان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها متفاوتند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گاهی عصر معصوم (ع) است و مشتری اصلاً نیست
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و گاهی عصر ماست و مشتری هست، اما مشروط است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مشتری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های امروز مشتری هر کسی نیستند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هدایت، پذیرش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پذیرش، اعتماد می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و اعتماد، اعتبار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طلبد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چرا؟!
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌عوام از خواص قرار است اطاعت کنند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌حرف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شنوی داشته باشند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مردم از کسی حرف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شنوی دارند که به او اعتماد داشته باشند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اعتماد به چه؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌به این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد «زندگی آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را بر هم بزند»
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد «تمام اعتقادات آنان را فروبپاشد»
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد «تمام سنت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آنان را متروکه کند»
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شاید در همین مسیر است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌روایاتی که توصیه به پذیرش فرهنگ کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که «نوروز» را اسلام پذیرفت
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و در برابرش ایستادگی نکرد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و بسیاری دیگر
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جز آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چه که خلاف «واجبی» از واجبات الهی بود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یا ترویج «حرامی» از محرّمات پروردگار
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هدایت، پذیرش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طلبد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و پذیرش، اعتماد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و اعتماد از کجا می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آید؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌از این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که مردم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دار باشی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و بین مردم عزیز
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مردم تو را اسوه بدانند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و از رفتار تو احساس شرم نکنند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مذهبی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها رفتار تو را چوبی کنند بر سر غیرمذهبی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و غیرمذهبی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها شرم کنند و در برابر اخلاق نیکوی تو کم آورند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جاست که دوست و دشمن تمجید تو می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و در قلب همه جای باز می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دشمن قادر به شماتت نیست
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و دوست خجالت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زده نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و این دقیقاً در جایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست که «عرف» پذیرفته شود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و مورد احترام واقع گردد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فراموش نکنیم که نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود واجبات را فدای مستحبات کرد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر پاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای امور مستحب است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برای ما و برای مردم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اما اصل هدایت،‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ واجب است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و در هر زمانی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این واجب اولویت دارد بر سایر مستحبات
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بر سایر مباحات
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر خوردن غذا در خیابان
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر با پای راست وارد شدن در مسجد...
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مگر قرار نیست از خواص باشیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر از خواص نباشیم که طلبه نیستیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌عوام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شویم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌عین دکان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌داری که ازو پنیر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خریم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌حالا باتقوا هم باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مردم که به راه او نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌روند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌حتی اگر دوستش داشته باشند و تمجیدش کنند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شان را که از او نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌[ادامه دارد]


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
چرا تعدّد زوجات نه 3 + چهارشنبه 95 آبان 5 - 11:0 صبح

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ممکن است مطلب بالعکس باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شاید کسی بگوید که اگر یک خانواده باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هم با آن ویژگی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اصلاً اعصاب نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ماند که بخواهد در جهت قرار گیرد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شاید هم تکلیف باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که تعدّد زوجات داشته باشد که جامعه را در مسیر تغییر سبک زندگی هل دهد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این هم شاید موجّه باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌غرض این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که اگر مشاور چنین فرموده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شاید چنین نظری داشته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نشود قصه آن آدمی که زمین خورد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ناچار تا خانه سینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیز رفت
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که بلند نشود و رسوای عالم نگردد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌راستش من یک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بار امتحان کردم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زن اول که داشتم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زن دومی را آوردم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌با همه هم هماهنگ شده بود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌به یک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ماه اما نکشید
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌عالم و آدم هم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دست شدند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که مرا له کنند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و من فرار کردم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مهریه زن دوم را که موقتاً موقت بود دادم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و خلاص
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر چه به گمانم هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایش بیشتر از آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چیزی بود که برآورد کرده بودم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیلی از مشکلات بعدی را هم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شاید بتوان در آن اشتباه گذشته دید
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌در آن تجربه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که «جریان خلاف جامعه» بود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اصلاً چرا نباید خلاف جریان جامعه حرکت کرد؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ما می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خلاف جریان جامعه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رویم تا ببینیم چه کسی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد نامربوط بگوید؟!
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بله این هم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اما نه برای ما
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نه برای کسی که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهد خاصّ باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یک اشکالی که از دیرباز به ما می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شده
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که چرا امام (ره) چنین نکرد؟!
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چرا از امام نه نقلی از تعدّد زوجات هست و نه متعه
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌من پاسخی یافتم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌عرض می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنم تا نظر شما را بدانم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

[ادامه دارد]


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
چرا تعدّد زوجات نه 2 + دوشنبه 95 آبان 3 - 8:0 صبح

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ریزی بر اساس جهت ممکن است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جهت را برداریم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ریزی فقط بازی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بازی با موضوعات روزمره زندگی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جهت نباشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اصلاً حرکت نیست
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جهت، حاکم بر تمام تحرّکات بشر است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انسانی که در جهت حرکت کند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تمام زندگی خود را بر همان جهت تنظیم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش را
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و انسان موفقی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌موفق کسی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ست که تمام آنات او بر جهت استوار باشد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تمام فرصت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را بر دایره جهت بریزد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و روی خود را به دیگرسوها نگرداند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم اگر رئیس مایکروسافت هم بشویم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این را مقطعی از مسیر خود در جهت دنیاداری بدانیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌باید همه زندگی خود را در آن مسیر تنظیم کنیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سمت خدا هم که برنامه خاص خود را دارد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ما پول می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زن و فرزند می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ما خانه و ماشین هم البته می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زندگی ملزوماتی دارد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوشی موبایل هم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌همه این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها بخشی از زندگی ما را شکل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ولی وقتی بخواهیم برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ریزی کنیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌همه این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را به اندازه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که در جهتی باشند که اول و بالذات می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌قبل از این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که همه این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را بخواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اول آن را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها را باید به اندازه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای بخواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که ما را در جهتی حرکت دهند که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و گرنه المال و البنون که فتنه حیات دنیایی ما هستند
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فتنه
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌امتحان ما یعنی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که چقدر از جهت مطلوب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مان خارج می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شویم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و چقدر پایدار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مانیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نگران نشوید
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌درس اخلاق ندارم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اهلیت آن را هم البته ندارم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فقط قصدم توجه دادن به این موضوع بود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که «برنامه باید تابع جهت باشد»
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر هر لحظه توجه ما از این تابلوی روشن پیش رو منحرف شود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌معلوم نیست که چه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و به چه ناکجا آبادی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رویم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بله برادرم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌قصه این است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر معاش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواهیم چقدر؟!
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌چرا باید معاش دو خانواده را تأمین کنیم؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آیا نیاز ما واقعاً این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طور است؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اگر یک خانواده باشند هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها کاهش نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یابد؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و اگر هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها کاهش یابد
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آیا زمان بیشتری برای قرار گرفتن در جهت اصلی نخواهیم داشت؟
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مهم این است که کدام باید فدای کدام بشود
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تمام راز برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ریزی همین فدا کردن است
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌که کدام هزینه را فدای کدام فرصت کنیم
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

[ادامه دارد]


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
چرا تعدّد زوجات نه 1 + شنبه 95 آبان 1 - 12:58 عصر

در صورت امکان در مواردی که ‌برایتان میل کردم برای جمع بندی راهنمایی کنید .
‌1- خانوادگی : یکی از همسران بنده در حال طلاق می باشد. و زندگی ام با ‌بحران جدی مواجه شده است.
‌2- از جهت علمی نیاز به یک برنامه جدی و دقیقی دارم.
‌3- از جهت معاش نیاز به کمک برای حرکت دقیق و خردمندانه دارم

‌حقیر تحصیلاتی در زمینه مشاوره خانواده
‌و البته مشاوره تحصیلی هم
‌ندارم برادر
‌چه توانم کرد؟!
‌شاید چند مطلبی که در وبلاگ دارم
‌درباره طلاق
‌این توهم را ایجاد کرده که چیزی می‌دانم
‌ولی این‌طور نیست
‌آن‌ها محصول یک تجربه بوده
‌خاطراتی که آن‌طور نوشته آمد
‌به قول معروف: «کل اگر طبیب بودی، سر خود...»
 
مرکز مشاوره‌ای می‌شناسم در قم
‌در کوچه ممتاز
‌مرکز مشاوره بلاغ
‌استاد هستند واقعاً
‌خیلی خوب مشکل را می‌فهمند
‌و راه حل را هم می‌گویند
‌به شما پیشنهاد می‌کنم
‌یک مرکز مشاوره حتماً بروید
‌از این مراکزی که مخصوص طلاب و خانواده ایشان است
‌می‌توانید ابتدا تنها بروید
‌بعد اگر بتوانید با خانواده
‌هر کدام در یک نوبت جدا مثلاً
‌تشریف ببرید
‌قطعاً بی‌تأثیر نیست
‌یک مرکز مشاوره مخصوص طلاب هم هست
‌در ابتدای صفاییه
‌کوچه ورزشگاه تختی
‌پشت دفتر رهبری
 
‌إن‌شاءالله خداوند به شما یاری رساند
‌و دنیا و آخرت شما را بهترین نماید

در زمینه خانواده به مشاوره مراجعه کردیم . در یک تصمیم عجیب توصیه به جدایی از همسر دومم کردند.
در زمینه کار علمی و معاش کمک نمیدهید ؟


‌بضاعت بنده در آن‌چه خواستید اندک است
‌اما از جهت نقل قول
‌آن‌چه از اساتید شنیده‌ام و در پاره‌ای کتاب‌ها خوانده
‌هر چه در نظرم هست عرض می‌کنم
‌یحتمل خود بهتر می‌دانید
‌گاهی اما تکرار مطالب سودمندتر است

‌رفتار انسان ِ موفق تابع برنامه است
‌برنامه هم صدالبته تابع جهت
‌ما «مقصد» نداریم
‌انسان اساساً این‌گونه است
‌انسان مقصدپذیر نیست
‌مقصد یعنی جایی که پایان یابد
‌جایی که حرکت تمام شود
‌چنین چیزی وجود خارجی ندارد
‌خلق نشده است یعنی
‌انسان هر چقدر برود جا برای رشد هست
‌پایان ندارد این حرکت
‌آن‌چه محدود است عمر اوست
‌زمانی که فرصت حرکت دارد
‌معیّن کرده‌اند زمانی را بدویم
‌تمام شود، ایست می‌دهند
‌این‌که کجا تمام شویم به خودمان بسته است
‌به سرعت‌مان
‌به دقت‌مان در تعیین مسیر
‌به گذرمان از موانع و مشکلات

‌مقصد را که برداریم، فقط جهت می‌ماند
‌حرکت انسان «جهت» دارد، نه «مقصد»
‌این‌که بخواهیم «مرجع» شویم مثلاً
‌مجتهد شویم
‌حتی اگر بخواهیم بهترین مهندس دنیا باشیم
‌فیلسوفی بزرگ
‌دانشمندی وارسته
‌این‌ها مقصد نیستند
‌ایستگاه‌ند
‌مقاطع زندگی ما هستند
‌مراحل رشد و کمال
‌در حرکت‌مان به سمت جهت
‌در راستای جهت

[ادامه دارد]

چرا تعدّد زوجات نه 1
چرا تعدّد زوجات نه 2
چرا تعدّد زوجات نه 3
چرا تعدّد زوجات نه 4
چرا تعدّد زوجات نه 5
چرا تعدّد زوجات نه 6
چرا تعدّد زوجات نه 7
چرا تعدّد زوجات نه 8
چرا تعدّد زوجات نه 9
چرا تعدّد زوجات نه 10
چرا تعدّد زوجات نه 11
چرا تعدّد زوجات نه 12


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
هدف ِ ازدواج 6 + جمعه 95 مهر 23 - 6:0 صبح

نمیدانم...
از این دیدکه غیراز ازدواج هم میتوان رشدکرد خوب به آن فکرنکردم..
البته همان آرامش کم نیست.تمرکز فکری می آورد
غریزه جنسی هم درانسان وجود دارد وطبیعیست آنرا هم اعتدال میبخشد
تداوم نسل هم تعالی.


من یک مطلبی در همین خصوص نوشته‌ام، درباره یک دلیل متفاوت برای ضرورت ازدواج، فایلش را ارسال می‌کنم. خوشحال می‌شوم نظرتان را بدانم.
[فایل ضمیمه]
از زاویه اجتماعی بودن انسان.
مشکل ما این است که...
ابتدا انسان را فرد در نظر می‌گیریم و بعد جامعه پیدا می‌شود.
اما اگر جامعه اصل باشد و افراد تابع آن، مساله تفاوت خواهد کرد...
یعنی هدف دین را اصلاح جامعه بدانیم.
حضرت آقا هم فرموده بودند که خانواده سلول جامعه است.
اگر این را بفهمیم، اینکه سلول جامعه چه تعریفی دارد، فلسفه ازدواج روشن می‌شود به گمانم.

و پایان پرسش و پاسخ!


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
هدف ِ ازدواج 5 + یکشنبه 95 مهر 18 - 8:0 صبح

نه دیگر نشد...
اینکه شان ایشان والا بوده وخویشتن داری کردن درست ولی قرار نیست این بشود برتر از ازدواج کردن..
اگرعدم ازدواج بهتر از ازدواج بود به نظراین حقیرپیامبراسلام که از همه افضل است ازدواج نمیکردن
این نصف دین و رشد که ظاهرا بدون ازدواج هم ممکن‌اند! فقط سخت‌تر.
نمیتوانم بپذیرم دوری ازازدواج از انجام آن بهتر است!
اگرامکانش نباشدمسلما خویشتن داری عالیست ولی اگر امکانش باشدوبتوان راحت تر به کمال رسید آیا بایدمانع شد؟
تکثیرنسل هم دراسلام وآنهم شیعه کم اهمیت ندارد


بله. احسنت. این هم یکی از دلایلی‌ست که نشان می‌دهد خداوند با تمجید از عزب بودن یحیی نمی‌خواسته کار او را برتر معرفی نماید.
بعضی میگویند این باور آن زمانه بوده و یحیی از نظر جامعه خود وارسته بود، چون زن نگرفت و خداوند از منظر آنان فرموده است.

خب این نظرمعقولانه تربه نظرمیرسد
شایددربعضی اززمانها یا نبودن هم شان بتوانیم بیان کنیم ازدواج نکردن بهتراست ولی درحالت معمول جسارتاخیر


حالا شما دلیلی غیر از نسل و سکون برای ازدواج به نظرتان می‌رسد؟
غیر از البته رشد. زیرا فرمودید بدون ازدواج هم ممکن است.
یعنی...
اگر بخواهیم یک جوان را متقاعد کنیم ازدواج کند....
باید دلیلی بیاوریم که نتواند رد کند. چیزی که بفهمد بدون ازدواج ندارد.
چه چیزی بدون ازدواج حاصل نمی‌شود؟ که بگوییم پس ازدواج ضرورت دارد؟
قطعا بدون ازدواج نسل سالم و صالح نخواهد بود. چون فرزند خارج از ازدواج حرام‌زاده است و دشمن اهل بیت ع.
شاید بتوان گفت بدون ازدواج آرامش و سکون هم نیست. البته اگر بتوانیم ثابت کنیم.
دیگر چه؟ بدون ازدواج دیگر چه چیز نیست؟
نصف دین نیست؟
رشد و کمال نیست؟
مثال حضرت مریم عذرا پس چه؟
یحیی و عیسی...
شما چه پاسخی دارید؟


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:  سریع تر از زمان - تصمیم ِ بزرگ - این غیبته؟ - نمودار کرونای قم - 
هدف ِ ازدواج 4 + پنج شنبه 95 مهر 15 - 7:0 صبح

کجانبودهمسرمانع بهره بردن ازرشد دینیست؟
مثلادرچه مواردی؟
گاهی یک پندیک دقیقه ای همسرشایدبه اندازه ساعتها سخنرانی مفیدباشد
روحیات رامیشناسند
عشق هم چاشنی کارمیشود..
میداندنقاط قوت وضعف وبه موقع پندمیدهد


اگر رشد را هدف ازدواج بدانیم، به نحوی که بدون آن نیمی از دین محقق نشود، یعنی یک چیزهایی را باید پیدا کنیم که در صورت عدم ازدواج محال است دست‌یافتنی باشند.
به نظر شما چیزی از دین هست که بدون ازدواج به دست نیاید؟ بخشی از کمال انسان؟
شما کدام احتمال را دقیق‌تر می‌دانید در معنا کردن «کامل شدن نصف دین»؟
اینکه همسر همراه خوبی‌ست...
همسر صرفا یک همراه است که اگر نباشد فقط راه سخت‌تر می‌شود؟
یا اینکه: همسر ضروری‌ست و در صورت نبودن بخشی از راه بسته می‌شود؟

غیراز این بودحضرت مریم س برترین زنان نمیشد

پس شما نظر اول را معتقدید...
اتفاقا حضرت یحیی نه تنها مانند حضرت عیسی، ازدواج نکردند که حتی...
قرآن همین ازدواج نکردن یحیی را دلیلی بر کرامت و شأن والای وی دانسته و توصیف فرموده...
و این عجیب بوده برای مفسرین...
و کلی تلاش برای توجیه آن که چرا خداوند ازدواج نکردن یحیی را کرامت و بزرگی وی نقل کرده!
اما... اگر چنین بیاندیشیم، پس هدف از ازدواج چیست؟ منظورمان از هدف اینجا چیزیست که اگر ازدواج نباشد آن هم نیست.
چه چیزی غیر از تکثیر نسل و آرامش می‌توان یافت که بدون ازدواج وجود ندارند؟


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: مباحثه 266 - خانواده 53 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

<      1   2   3   4   5   >>   >

پنج شنبه 100 آذر 11

امروز:  بازدید

دیروز:  بازدید

کل:  بازدید

برچسب‌های نوشته‌ها
فرزند عکس مباحثه سیده مریم سید احمد سید مرتضی اقتصاد آقامنیر آشپزی فرهنگ فلسفه خانواده کار مدرسه سفر آموزش سند هنر بازی روحانیت فاصله طبقاتی فیلم خواص دشمن انشا خیاطی خودم جوجه کتاب نهج‌البلاغه تاریخ ورزش فارسی طلاق
آشنایی
خانواده - شاید سخن حق
السلام علیک
یا أباعبدالله
سید مهدی موشَّح
آینده را بسیار روشن می‌بینم. شور انقلابی عجیبی در جوانان این دوران احساس می‌کنم. دیدگاه‌های انتقادی نسل سوم را سازگار با تعالی مورد انتظار اسلام تصوّر می‌نمایم. به حضور خود در این عصر افتخار کرده و از این بابت به تمام گذشتگان خود فخر می‌فروشم!
فهرست

[خـانه]

 RSS     Atom 

[پیام‌رسان]

[شناسـنامه]

[سایت شخصی]

[نشانی الکترونیکی]

 

شناسنامه
نام: سید مهدی موشَّح
نام مستعار: موسوی
جنسیت: مرد
استان محل سکونت: قم
زبان: فارسی
سن: 41
تاریخ تولد: 14 بهمن 1358
تاریخ عضویت: 20/5/1383
وضعیت تاهل: طلاق
شغل: خانه‌دار
تحصیلات: کارشناسی ارشد
وزن: 120
قد: 182
آرشیو
بیشترین نظرات
بیشترین دانلود
طراح قالب
خودم
آری! طراح این قالب خودم هستم... زمانی که گرافیک و Html و جاوااسکریپت‌های پارسی‌بلاگ را می‌نوشتم، این قالب را طراحی کردم و پیش‌فرض تمام وبلاگ‌های پارسی‌بلاگ قرار دادم.
البته استفاده از تصویر سرستون‌های تخته‌جمشید و نمایی از مسجد امام اصفهان و مجسمه فردوسی در لوگو به سفارش مدیر بود.

در سال 1383

تعداد بازدید

Xکارت بازی ماشین پویا Xکارت بازی ماشین پویا